.:: wWw.MaNiKoMiO.eS ::.

Las mayores chorradas y los vídeos más chungos de la red

Archive for Enero, 2009

Igor Damianov: A lenda da petanca, Episodio II. O partido.

Hola a todos, xa esta aqui a terceira entrega do todopoderoso Igor Damianov… Espero que vos gusten e que deixedes a vosa maxima puntuacion e algun que outro comentario….

Imagen de previsualización de YouTube

Tags:

3 comments

Igor Damianov: A lenda da petanca, Episodio I. O comezo.

Tras o exito da presentación da Igor Damianov aqui vos deixo o 1º EPISODIO da nova saga con máis personaxes e máis emotivo ca nunca…de escándalo. Todo o traballo realizado, diñeiro invertido e anos de escola de interpretación comezan a dar frutos…

Imagen de previsualización de YouTube

Tags:

No comments

¡Te fendo la cona en sien mil pedasos!

Imagen de previsualización de YouTube

Tipically Galician y poesía para los oídos.

Se trata de un juicio dónde dos señores mayores que presenciaron en vivo y en directo un altercado, declaran su peculiar versión de los hechos ocurridos.

Ya un poco antigüo pero una verdadera gozada…

Rompiéndome la porta…e eu abriendo la porta e serrándoa, e o tipo coa navalla cara a min a sincuenta sentimetros. E lojo despois arrimouma a vinte sentímetros.
Pero eu coa tranca púdeno botar un pouco pa tras pero non lle dei. E despois la miña muller levouno cunha horquilla hasta o tratore, e el colleu a macheta e sacoulle a horquilla a miña muller e veu hasta aquí e rompiulle a moto toda ó tipo. A Manuel…es igual…a Manuel Barca Dominques. Rompiulle a moto toda…que non ten xeito de ningunha clase.

E dentonses ahí de momento entrou pa dentro e díxolle a Manuel Balco Dominques: “¡Voute matar que elo…!” ¡¡ESCOITA!! ¡¡Ahora falo eu e despois falas ti!! Díxolle a Manuel Bal Domingues: “¡Ahora voute fender ca macheta!” E Manuel Barca Domingues tiña a tranca na man e fui cando lle arriou coa tranca na cabesa a un pau e dese pau morriu…e eu acabei de declarar, que non vin mais outra cousa…

(…)

No momento, ¡no!, marchou vivo pa Santiajo, perdón, marchou vivo tando dos nervios aínda, pero él, desancrado de todo case…

A ver señora, vostede non sei que quería decir….

Eu dijo que fun atrás del cunha horquilla e él ensima de min “¡¡Te quemo, te quemo, te quemo, te quemo!!”.
Asercándose al tratore, ajarrou unha machada e ensima de min “¡Te quemo y te labro!”, con la mano y con la otra y con las piernas me daba unas hostias que me pasaban por riba de la cabesa.
Asercándome a la puerta me dijo: “¡Te fendo de arriba abajo!”, pero en ves de fenderme a min, fendió la moto. Acabó de fender la moto y dio la media vuelta y se votó a Manuel Dominques.

¡¿E que che dixo máis?!…¡¿Que che dixo máis?!…¡Canta claro!…Esa rapasa non ten nada que ver ¡Canta claro o que che dixo!

Dixo que me fendía la cona en sien mil pedasos.

¡¡Hay que hablar claro!! Las cosas son claras que no quiero nin hablar contra uno ni contra otro…

Y que me fendía, que me fendía, que me fendía. Y que lo teníamos que conoser que allí nadie lo conosía. Pero eran voses que no eran de este mundo xa.

¿Y que cree, que estaba baixo os efectos do alcohol?

Buena, eu non sei se tiña alcol se no tiña. Eu, se tiña alcol ou non, eu non non sei se tiña se o deixaba de ter…Eu o que sei é que esas voses eran…dermasiado…alteriadas.

(…)

Era unha altura dun metro sesenta e pico… un home típico, un home… de hay cuestión de cinco años fora de serial. Antes era un hombre bueno como otro cualquiera…pero hay cuestión de cinco años para aquí estaba la cosa fuera de seria. Se metía con todos los que había, untamiento fuera de auntamiento, Santiago…

(…)

Le rompió el coche a la polisía…le rompió el coche a la polisía con la cabesa y con las patas. Era un hombre ya le digo, fuera de seria, se terminó…Y a mi me justifico seis…seis ajetivos en la puerta rompido.

¿É certo que nun bar de Santiago este señor rompeu o mostrador cunha serra?

Es verdad todo eso, é verdad todo eso…con la maquina motoserra…¡¡E lojo que es!! É verdad eso. Eso fue en Santiago. Este hombre también un gran vivi, cogió a Manuel Barca Dominques y lo guindó en la carretera, en la asera y lo quería matar…y grasias a tres tipos de Antecruses que le salvaron la vida a Manuel Balco Dominques que sino él sacaba la navaja para matarlo. Y esos tres tipos de Antecruses o de Anxeris, o non sei de onde son, pero creo que de Antecruses, le salvaron la vida a el señor, ¡eh!
Yo lo declaro porque lo he oído….eso no lo vi…pero lo he oído.

Tags:

3 comments